|
<< Vorige |
Roemenië, Slovenië, Dolomieten: rondom Bolzano |
30 augustus - 2 september 2009 |
| Marten is afgehaakt wegens congresbezoek in Toscane. Ron, J-P en ik willen verkassen naar een camping dichter bij Bolzano, maar we hebben nog niet bepaald welke. Het is dan ook best onhandig dat we elkaar al na een kleine 10 km kwijtraken, te meer omdat ik geen telefoon bij me heb (die hangt bij J-P aan de 12V-lader). Even paniek in de tent, maar uiteindelijk vinden we elkaar gelukkig weer en kunnen we vandaag alsnog de passo Cibiana rijden die ik de dag ervoor had gemist. |
 |
 |
| Via het plaatsje Dont (we doen het toch!) rijden we naar de passo Duran, ook zo'n mooie met een smalle stuiterweg.
|
 |
 |
| Op de top een heel rijtje sportmotoren. Knap dat die dat stuiterasfalt hebben getrotseerd, of zouden ze langs dezelfde (betere) kant heen en terug rijden :-) |
 |
 |
| Toch is het wegdek aan de andere kant net zo beschadigd. |
 |
 |
 |
| De volgende pas op het programma is de San Pellegrino, heel geliefd bij wielrenners, zo hoorden we al van Ron, die ook graag een stukje in de bergen fietst. We rijden deze pas van oost naar west en die beklimming is enorm steil. Via een lange serie leuke krappe haarspeldjes cirkelen we weer naar om en nabij de 2000m. |
 |
| De camping die we hebben uitverkoren, ligt tussen de Catinaccio- of Rosengarten-groep (hieronder op de foto) en de Marmolada. |
 |
 |
| Op de camping in Pozza di Fassa is het al berekoud 's nachts (7gr!!), dus dat is even kleumen bij het ontbijt. |
 |
| We willen weer een passenrondje rijden, te beginnen met de Pordoi-pas, maar daar is het belachelijk druk. We zitten niet alleen achter een touringcar, maar van de andere kant komt er ook nog eens eentje. Waardeloos. Mochten we hier ooit terugkomen (hoop ik wel), dan zeker in het laagseizoen, vanaf half september of zo. Eind juni hebben we ook wel eens gedaan, maar dan is het nog koud en zijn sommige passen misschien nog gesloten. |
 |
 |
| We slaan dus maar af richting de Passo di Gardena (lijkt wat rustiger). Daar vooral veel motoren (of moet ik zeggen GS-en cq Opel Astra's Smile) en fietsers, dus dat is te overzien. |
 |
| De Sella-gruppe: |
 |
 |
 |
| Tsja, eigenlijk had ik daar nog uren kunnen zitten, het is toch te veel om in korte tijd te bevatten. Maar we gaan toch maar weer :-) |
 |
| Val Gardena is erg druk, maar in het dorpje Seis/Siusi waar we uiteindelijk neerstrijken voor de lunch (alle bakkers zijn dicht tussen de middag), is het heerlijk rustig. |
 |
 |
| Via de Passo Nigra rijden we achter de Cattinaccio langs. Ik herken opeens een dal waar we tien jaar geleden eens hebben gepauzeerd en een boer hoorden kletsen tegen zijn haan (die midden op de dag kraaide dat het ochtend was). Super, zo'n mooie herinnering die zomaar opeens ter plaatse terugkomt. |
 |
 |
 |
| Ron gaat terug naar de camping en wij plakken nog een rondje aan de route vast, weer via de San Pellegrino, en dan naar de Passo di Valles. Een mooi extraatje. |
 |
 |
| De dag erna gaat Ron wandelen en willen J-P en ik een lange rondrit maken, van circa 400km. Al snel nadat we op weg zijn, kunnen we een feestelijk moment vieren voor mijn motor. |
 |
| Richting het dal van Bolzano komen we door een aantal gezellige dorpjes. |
 |
| We rijden langs het (wijn-)dal van Bolzano. Beetje een grote, weinig enerverende weg wel, maar het zicht over het dal kan ons wel bekoren. |
 |
 |
| Via de Mendolapas rijden we vervolgens richting Merano. In deze streek is het toch een stuk warmer dan in het Fassa-dal. Hier heerst gewoonweg een heel ander klimaat. Je ziet ook overal kastelen. |
 |
| In het dal worden ook veel appels geteeld, die op dit moment worden geoogst. Overal zie je kleine trekkertjes rijden met grote fruitbakken erop. |
 |
| En daar is ie dan hoor, de Passo Giovo :-) |
 |
 |
| Af en toe een mooi doorkijkje het dal in. |
 |
 |
| Om tot grote hoogte te stijgen :-) |
 |
 |
 |
| De enige die met een aanstekelijk mooie, vlotte stijl naar boven komt, is een Oostenrijker op een oranje supermotard :-) |
 |
 |
| Ook de Penserjoch, die we daarna passeren, ligt er indrukwekkend bij: |
 |
| Daarna passeren we de Val di Pennes en de Valle Serentina, beide heel mooi groen. |
 |
| De laatste vallei wordt drukker naarmate je dichter bij Bolzano komt, maar wij slaan af richting Ritten, daar kronkelt zich een tof weggetje naar boven, weten we nog van 10 jaar geleden. Prachtig om dat nog eens te rijden (al zat ik toen achterop). |
 |
 |
| Via een dertig kilometer lang weggetje dat op veel plaatsen niet meer dan een auto breed is, komen we weer in de Val Gardena uit, waarlangs we de Passo Pordoi nog eens gaan opzoeken, nu met de klok mee vanaf het noorden, via de passo Gardena. Druk, druk, druk weer, met allerhande verkeer (heeeel veel motorrijders, krijg er zelf een hekel aan zo), en soms gelukkig weer even niets. |
 |
 |
 |
| De afdaling begint wel leuk. |
 |
| Daarna weer file, maar dan zijn we weer bijna op de camping, waar we de tent afbreken, zodat we de laatste nacht van de vakantie in een hutje/kamer kunnen slapen en we morgenochtend vroeg meteen kunnen vertrekken zonder veel inpakwerk. Naar huis is het nog 1200km. |
 |
| Nog een laatste blik op de Catinaccio dan, de volgende ochtend. |
 |
 |
| Omstreeks half acht zijn we vertrokken. En dan via de Karerpas bij Bolzano de snelweg op, richting de Brennerpas. Pakken ook nog de Fernpas mee, een tweebaansweg, schiet niet zo op, zeker niet omdat de daarop volgende aansluiting op de snelweg geblokkeerd is. Toch zijn we netjes om acht uur 's avonds thuis. |
<< Vorige |