|
<< Vorige Volgende >> |
Roemenië, Slovenië, Dolomieten: Cadore-country |
28-29 augustus 2009 |
| Marika, Janpeter, Arjan en Marielle gaan vandaag richting huis. Marten, Gies, Ron, J-P en ik rijden naar de Dolomieten. |
| Via het meer van Bled, dat we vandaag wat sneller weten te vinden Wink , en weer Jesenice, rijden we naar de Italiaanse grens en nemen we al snel een afslag naar een prachtig weggetje (S54) langs de rivier de Slizza en het Lago del Predil. |
 |
 |
 |
| Zo belanden we op de Passo di Nevea. |
 |
 |
| Daarna weer even wat grotere wegen om wat op te schieten, maar het uitzicht blijft natuurlijk prachtig. |
 |
| Intussen begint de honger wat toe te slaan en gaan we een restaurantje zoeken. We komen in het Pesarina-dal uit. |
 |
| In een dorpje zien we een etablissement, maar dat ligt vol in de zon en ziet er verder weinig uitnodigend uit. Marten gaat op onderzoek. Wij staan intussen (wegen gebrek aan schaduw ook in de volle zon) te wachten. En wat duurt wachten dan lang!! Uiteindelijk komt Marten dan toch terug, resoluut ja knikkend. En het resultaat van zijn zoekactie mag er zijn. Wat een topplek om te eten. |
 |
| Het eten was er meer dan goed te doen: |
 |
| Daar wordt deze dame dus heel vrolijk van: |
 |
| En de heren ook wel :-) |
 |
 |
 |
 |
| Het weer betrekt hierna wat, maar regenen doet het (nog) niet. We kunnen dus droog de Sella die Razzo over, een mooi colletje van 1760m. |
 |
 |
 |
| De lucht trekt dan toch weer open. Het is nog erg warm en het idee aan een verfrissende zwempartij heeft ons doen besluiten niet door te rijden richting Cortina, maar de camping bij het meer van Pieve di Cadore uit te kiezen, al blijkt later dat je in dat meer helemaal niet mag zwemmen. Vanaf onze kampeerstek hebben we bovendien geen enkel zicht op het meer, bummer (al zitten we lekker beschut, dat wel). |
 |
| De dag erna verlaat Gies ons, zodat we nog maar met z'n vieren overblijven. |
 |
| Ron gaat vandaag wandelen. J-P, Marten en ik gaan wat pasjes rijden. Aangezien ik het al de hele reis veel te warm heb, in mijn leren jas, mag ik de doorwaai-jas van Ron lenen, maar die blijkt toch wat te groot :-) |
 |
| Wou beginnen met de passo Cibiana, maar bij een kruising rijd ik precies de verkeerde kant op en spijtig genoeg kom ik daar rijkelijk laat achter. Die pas houden we dus nog tegoed. Dan maar eerst door de Valle di Zoldo, veel lekkere bochtjes, en eindelijk gaat het rijden weer een beetje zoals ik wil. We passeren onder andere Monte Pelmo, Palafavera en de passo Staulanza. Mooi rijden, soms een beetje druk. |
 |
 |
 |
 |
| Donkere wolken pakken zich samen als we de passo Giau op rijden. |
 |
 |
| Tijdens de hevigste regen zitten we net in de berghut op de top aan de Sachertorte, maar na deze pauze doen we toch de regenpakken maar aan, ook al lijkt het hierna weer op te klaren... |
 |
 |
| De rit naar beneden gaat zeer voorzichtig aan. Het wegdek is hier en daar spekglad. |
 |
 |
| Het regent toch door hoor, maar ik heb zat lol en de heren hebben er ook nog schik in, dus in Cortina besluiten we er nog een lusje aan vast te plakken. Op naar de Drei Zinnen! |
 |
| De steeds verschuivende wolkenformaties zorgen voor mooie lichteffecten op de rotsmassieven. |
 |
| Af en toe komt er zelfs even een zonnetje door, al lopen er inmiddels wel kleine riviertjes over de weg. |
 |
| In Auronzo di Cadore is er nog steeds animo om een extra pasje te rijden, dus zo geschiedde. We rijden de Passo del Zovo. Moet wel zeggen dat die heeeeeel interessant was met dit weer, haha. Nat, glad, steil, krappe haarspelden, met daarin niet alleen stroompjes water maar ook alles wat daarmee mee gestroomd was, van takken tot denneappeltjes. Aparte hobby om daar voor je lol nu te gaan rijden. En we kwamen nog een paar soortgelijke idioten op 2 wielen tegen ook, haha. Je wordt gedwongen heel vloeiend en zuiver te rijden en dat is best een leuke sport als je lekker ontspannen op je motor zit. |
| Op mijn vraag 'zullen we nog een rondje' komt, nu het hard blijft regenen, dan toch eindelijk een ontkennend antwoord, en we rijden redelijk rechtstreeks terug naar de camping, alwaar Ron ook terug blijkt van zijn wandeling, hij was net voor de ergste plensbuien binnen. |
| Intussen klaarde het alweer aardig op, al viel er nog af en toe een buitje. |
 |
| Het restaurant op de camping zit deze zaterdagavond vol met complete gezinnen, van zeer jong tot zeer oud. Erg gezellig. En de pizza smaakte prima! |
 |
| Het uitzicht bij nacht is erg mooi. |
 |
<< Vorige Volgende >> |