Vanuit Tokaj hadden we de track van de Oost-Europa-rally van het voorgaande jaar kunnen volgen, maar de overigens zeer prettige herinnering aan lange, mulle zandpaden met complete binnenzeeën van plassen (minder lollig op een volgepakte GS op straatbanden) deed ons zonder lang nadenken besluiten een andere route te nemen. Zo hebben we afwisselend doorgaand en binnendoor gereden.
De relatief bescheiden grensovergang naar Roemenië bij Carei was een beetje unheimisch, en dat gevoel hield de eerste tientallen kilometers nog aan. Het leek overal nogal stil.
En de weg (E81 richting Zalau) was ook nogal recht.
Wel veel fraaie, nieuw gebouwde en opgeknapte huizen langs deze doorgaande weg.
Maar eenmaal van de grote weg af en kleinere dorpjes door, veranderde het onprettige gevoel compleet. Misschien door de vriendelijke(r) omgeving.
Of door de vriendelijke mensen langs de weg.
Maar we zijn ook onder de indruk van de huizen, indrukwekkend houtsnijwerk en vrolijke kleuren, zij het in enigszins vervallen staat.
We vinden een alleraardigst plekje om te stoppen, waar de weg van beton met gaten overgaat in gravel met gaten.
Waar je prachtig over de heuvels uitkijkt.
En waar dieren grazen.
We rijden over mooie slingerwegen. Mooi tussen alle kuilen door, net als de auto's en vrachtauto's die we zo af en toe tegenkomen (en die dus niet altijd rechts houden :-)). Het is hier ook al lang droog, dus het stuift enorm.
Zo komen we uiteindelijk op de grote weg uit richting Cluj Napoca, die we even moeten volgen. Zo zien we weer wat mooie staaltjes alledaags Roemeens verkeer met onder meer een autobus die een hele rij vrachtauto's inhaalt en pas vlak voor een bocht in een dorp weer rechts gaat rijden. Geen paniek, gewoon de orde van de dag :-)
Op camping Eldorado nabij Cluj is een mooi natuurlijk meertje om in te zwemmen EN er loopt ook het een en ander rond...
Dit kitten blijkt graatmager en adopteert ons gezelschap met enige gretigheid, en wij haar natuurlijk ook...
We blijven hier een dag, kunnen we eens bijkomen van de lange voorgaande dagen, een wasje doen, etc.
De dag erna even geen motor. Te voet verken ik met Ron, Jaap en Marielle de omgeving.
Mooie paden slingeren de heuvels in.
Verderop is een geitenhoeder bezig een hekwerk op te richten om straks zijn geiten in bijeen te drijven.
Vast niet toevallig dicht bij een waterput.
We lopen zo ver mogelijk omhoog, zodat we een mooi uitzicht hebben.
We zien verschillende kuddes vee, uiteenlopend van paarden en runderen tot schapen en geiten. In het bos boven komen ze ook wel eens met paard en wagen, zien we aan de sporen (karrenspoor aan de buitenkant, paardenhoeven aan de binnenkant).
Als we weer wat lager zijn, zijn we de geitenhoeder mooi (en vlug!!!) zijn geiten ophalen en naar de waterput brengen.
Het is een prachtig schouwspel voor ons. Hopelijk vinden die hard werkende mensen het niet zo erg, die luie toeristen die alleen maar toekijken en geen poot uitsteken ;-)
Eenmaal terug op de camping is er nog ruim de tijd om te ontspannen...
En, natuurlijk, de kat te eten te geven.
Lieve mensen uit Den Haag tonen zich bereid zich tijdelijk over de kat te ontfermen en haar een (niet zo legale) lift te geven naar Nederland. Wie van ons haar daar weer komt ophalen over een paar weken, moeten we nog even onderling uitvechten ;-)
Enkele anderen uit ons gezelschap zijn vandaag wel een stukje gaan rijden, en ook zij hebben een mooie dag gehad en mooie dingen gezien. Ter vermaak nog een paar van hun foto's.
