|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 8: verkassen, van Prats-de-Mollo naar het westen |
Zondag 10 september 2006 |
|
Alle spullen weer ingepakt, in Prats nog even brood gehaald en op pad naar het westen, langs de Spaanse kant. Op de Col d'Arrčs ontbijten we, bij een idyllische weide die zo uit een alpenland gejat lijkt te zijn, bloeiende paardenbloemen, wormkruid en rode klaver, Ik dacht dat dat alleen kon in het voorjaar. Het is overal veel minder dor dan ik had verwacht. Er staan overal hoge groene struiken. Schitterend weer, helblauwe lucht. |
 |
| We staan zo'n beetje onder aan een lange afdaling met haarspelden, dus het is net alsof we tegen een groot uitgevallen knikkerbaan aan kijken. Grappig wel. |
 |
| Over de doorgaande weg naar Ripoll. Dan eerst over de Col de Merolla. Het is erg heet en ik moet aan de lopende band plassen. Hopelijk geen blaasontsteking.
|
| Er zitten veel fietsers en andere zondagsrijders op de weg. Het is een lastige col, met bochtjes die zo snel op elkaar volgen dat het moeilijk is een mooi ritme op te pakken. Je moet ook ontzettend uitkijken voor tegenliggers en voorliggers (wielrenners). In La Pobla de Lillet (?) maar even tanken. Twee man bedienend personeel buiten. Gelukkig is er een mooi pleetje. Ja ik moest alweer. |
| De weg wordt hierna iets minder krap. We komen uit op een doorgaande weg die we zuidwaarts een tijdje volgen richting Berga. Het is even wennen aan de Spaanse bewegwijzering en ook de weginrichting. Zo rijd ik recht voor iemand z'n neus een voorrangskruising op. Man met voorrang foetert hevig, maar lette gelukkig beter op dan ik. |
| Vlak voor Berga slaan we af de L401 op, richting coll de Jou. Prachtige rotsformaties aan onze rechterhand en daar kronkelt de weg mooi omheen. Van links komt er een bergkam bij die veel groener is, schitterend. Mooie uitzichten over een heel massief. Fantastische kleuren. |
 |
 |
 |
| Hier en daar een tunneltje en lekkere links-rechts-links-rechts-bochten. |
 |
 |
| Uiteindelijk komen we weer uit op een hoofdweg die we een stukje in noordelijke richting volgen. Dan weer afslaan de N260 op, richting Sort. Staat me bij dat je daar wel aardig kunt kamperen. De col naar Sort is nogal snel te rijden en we komen dan ook vele racemotoren tegen. |
 |
 |
| Het plaatsje Sort blijkt nogal onaantrekkelijk en druk te zijn, dus besluiten we door te rijden. Noordwaarts is het erg donker, dus rijden we eerst een stukje naar het zuiden en dan naar het westen, richting Pont de Suert. Aangezien we aan het slechte weer duidelijk niet gaan ontsnappen, kijken we uit naar een hotelletje. |
| Bij tijd en wijle is de N260 nu doodsaai. De omringende bergen zijn erg mooi, maar de weg is even net een snelweg. Toch verandert dat nog naarmate we verder doorrijden. De Col Pervers (?) is een heerlijk toetje voor deze dag. Opeens rijd ik weer lekker. Kan soms zomaar, na een dipje. |
 |
| Het wordt steeds donkerder en weldra spettert het. Alle verkeer uit de richting van Pont de Suert heeft licht op, dus dat komt niet meer goed. In het niet bepaald fraai ogende dorp op zoek naar een hotel. We zien een heel luxe hotel, maar dat is completo volgens de uitbater. Ik heb in Schotland wel eens moeite gehad om ergens binnen te komen, dus ik ben op mijn hoede. Voor hetzelfde geld zitten ze gewoon niet te wachten op mensen in zeiknatte motorkleding (en geef ze eens ongelijk haha). In elk geval ben ik degene die naar een kamer moet gaan vragen, niet J-P :-) |
| In een wat sjofeler hotelletje is het vervolgens wel raak. De motoren kunnen in de inpandige garage staan. De vriendelijke uitbater spreekt un poco Frans, dus dat gaat lukken. |
| Het is nogal een gedoe om de juiste spullen van de motor te krijgen, want we hebben geen 'hotelnoodpakket' voorbereid. Na veel gedoe en gezoek zegt de man van het hotel dat we ook straks nog wel bij onze spullen kunnen. Net als we samen teruglopen, valt het licht uit. Oh, zegt de man, als dat gebeurt, dan pak je gewoon deze.......eh.......knop.....eh.......Staan we daar in het pikkedonker, want de lichtknop is niet verlicht. Als de man het knopje eindelijk gevonden heeft, legt hij nog uitgebreid uit hoe je de tijdklok van het licht kunt instellen. Als je de taal spreekt al een ingewikkeld verhaal, maar nu helemaal, dus ik heb er niet veel fiducie in. |
 |
| Even naar de kamer, waar we een mooi badkamertje blijken te hebben met een minibed en een minibad (helaas geen minibar :-)). Er is buiten intussen een hels noodweer losgebarsten. J-P gaat nog eens terug om wat spullen te halen en ik adviseer hem de Petzl maar allereerst te pakken, zodat hij in elk geval licht heeft. Als het licht vervolgens inderdaad volgens verwachting uitvalt, komt het mannetje druk pratend naar beneden. Haha, heeft hij in zijn beste Spaans en Frans helemaal staan uitleggen hoe dat licht werkt, staat die toerist nog in het pikkedonker! Hij moet erg lachen als hij de koplamp ziet :-) |
| We lopen 's avonds nog wat rond en voor een zondagavond heeft zo'n kil uitziend stadje toch nog enorm veel sfeer. Iedereen doft zich nog op om uit eten te gaan en later blijkt dat er ook een feestje is, tot vroeg in de ochtend speelt er een band. Wij gaan om kwart voor tien 's avonds gewoon nog even langs de bakker :-) De verkoopster babbelt wat over het vreselijke noodweer eerder op de avond en ik wenste dat ik een beetje terug kon praten.
|
| << Vorige Volgende >> |