|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 5: rondje Spanje in vanuit Prats-de-Mollo |
Donderdag 7 september 2006 |
|
De camping is heerlijk rustig, er staan alleen wat pensionada's met een stacaravan. Maar een paar 'losse' gasten. Onze buren zijn een wat bedrukt ogend Frans stel met een fraaie grote camper met een satellietschotel die ze maar niet in de juiste richting krijgen.
|
 |
|
Vandaag een rondje Spanje in, eerst via een doorgaande, brede weg via de Col d'Ares (veel keus is er niet, maar het is leuk rijden) naar Mollo. De grens over.
|
 |
|
Het eerste dat opvalt, zijn de snelheidsbeperkingen: een bordje 50 en soms zelfs 30 voor elke bocht. Asfalt ligt er pico bello bij en de weg is heel breed. 'En temps de pluie' denken wij er maar bij (maar dan in het Spaans natuurlijk), en de locals doen dat kennelijk ook. 'Do as the locals do', heb ik ooit van iemand geleerd ;-) |
 |
 |
| We slaan een priegelweggetje in naar Rocabruna. Dit wordt steeds smaller en naar Oix en verder is het af en toe zelfs behoorlijk pittig rijden. De weg loopt vrij steil omlaag met hier en daar heel krappe bochtjes. De begroeiing is weelderig.
|
 |
 |
|
In Oix rijd ik verkeerd en moet ik keren. Daar maak ik met enige lomp gedrag een groot fiasco van, zo erg dat ik ten slotte zelfs moet afstappen om de motor gekeerd te krijgen. En ook dat gaat niet van een leien dakje! Pal voor een terras, zucht. Heel m'n humeur verpest. Als we even verderop stoppen en ik verslag doe, krijg ik uitgebreid instructie over hoe het wél had gemoeten. Duidelijk verbeterpuntje, grrrr.
|
 |
 |
|
Bij Olot moeten we even wat bedrijventerreinen doorworstelen om uiteindelijk op de N260 uit te komen in westelijke richting, naar Ripoll. Superstukje dit, met de Coll de Coubet en de Coll de Canes. Rechtsom, rechtsom-linksom en flink omhoog en omlaag, met ook af en toe wat haarspelden. Alles in de 3 en de 4 en heel af en toe op een wat langer stuk de 5.
|
 |
|
Een Duitser met een Kia rijdt dan hopeloos en schier eindeloos in de weg, om op een blinde helling opeens te wuiven dat ik er langs mag. Dan nog een gebaar van 'Nou dan niet' erachteraan. Grrrrr. Tussenstop dan maar.
|
 |
|
Het enige wat we hier horen, zijn koeienbellen. Al het doorgaande verkeer heeft een grotere weg tot z'n beschikking, dus hier zie je eigenlijk alleen een enkele (al dan niet Duitse) toerist, en een handvol locals die in de gehuchtjes aan deze weg moeten zijn. We maken een babbeltje met wat koeien en drinken een slokje.
|
 |
|
In Ripoll tanken we voor het eerst in Spanje. Mastercard wordt geaccepteerd, maar alleen in combinatie met paspoort. Benzine is hier opeens een euro en acht cent, dat scheelt toch ruim 20 cent met wat we gemiddeld in Frankrijk hebben betaald.
|
|
Verder richting Ribes, is vrij druk. Veel tekenen van de mijnbouw die hier is gepleegd. Grote werven. We slaan dan af richting Bruguera. Deze weg staat op de kaart als rood gestippeld (moeilijk) en vervolgens als onverhard. Het begin is alleen nog helemaal niet moeilijk, pas vanaf Bruguera, waar het volgens de kaart onverhard zou moeten worden, begint een eng/smal betonpaadje met bochtjes waarbij je recht op de afgrond af rijdt. Uitwijkplaatsen zijn er niet. Gelukkig zijn er ook geen tegenliggers. Veel overhangende begroeiing langs het pad, een soort brem en vlinderstruiken.
|
 |
 |
|
Als we bijna op het hoogste punt zijn (1700m), openbaart zich een magnifiek uitzicht. Al doorrijdend kunnen we kiezen tussen een asfalt- en een grindweg. De keien zijn niet al te groot, dus we gaan voor het grind. Is wel een mooie afdaling, maar vrijwel geheel door het bos, dus geen mooie uitzichten meer helaas.
|
 |
|
We draaien dan de grote weg weer op richting Mollo. Het is nog een uurtje tuffen naar de camping. Die ochtend ingrediënten ingekocht voor een pastasalade, maar we zitten na een soepje met brood al zo goed als vol. De rest is dan maar voor morgen.
|
| << Vorige Volgende >> |