|
| << Vorige |
Dag 11, 12, 13: rustdag Ochagavia en afdruipen naar huis |
Woensdag 13 september 2006 |
|
Rustdag en toevallig ook een regendag. Volgens de verwachtingen blijft het weer nog wel even zo. Eerst besluiten we morgen dan maar alles in te pakken, maar we hadden nog zoveel willen zien van hieruit. Dus volhouden en beter weer afwachten is natuurlijk ook een optie. 's Ochtends regent het langdurig en soms ook erg hard, maar uiteindelijk droogt het op en kunnen we afgezien van een enkel regenbuitje zelfs lekker buiten zitten. |
 |
| We gaan nog eens in het dorp kijken. We komen 2 bekenden tegen van de dag tevoren, de bakkersvrouw en een van de aanwezigen in de bar. Ik krijg een beetje een Truman Show-idee, met figuranten die per ongeluk in meerdere rollen zijn ingezet. Dit is de film van onze vakantie ;-) |
 |
| Het dorp is erg speciaal, met steile klinkerweggetjes. Wit gepleisterde huizen met grote dikke deuren, waarvan vaak de bovenste helft openstaat, zodat je de hal in kunt kijken (daarna volgt nog de 'echte' voordeur). |
 |
| 's Ochtends hebben we wat fruit, zuivel, wijn en brood gekocht, dus we kunnen er weer even tegen. Gelukkig maar, want het enige restaurant in het dorp blijkt serrado por vacaciones, gesloten wegens vakantie. 's Avonds dus maar weer op café. |
| De dag daarop regent het nog steeds pijpestelen en we zijn dat hier toch wel een beetje beu. Volgens het weerbericht blijft het de eerstvolgende vijf dagen nog precies zo. Niets aan, als je het ons vraagt. We pakken dus toch maar de spullen in en hebben niet echt een duidelijk plan. In elk geval gaan we richting huis, alleen is nog niet besloten in hoeveel dagen. Natuurlijk moeten we dan eerst nog een pas over om aan de Franse kant van de Pyreneeën uit te komen, via Puerto de Larrau. Dat wordt nog best wel een spannende afdaling, met ijsregen. Je ziet aan alles dat het hier prachtig moet zijn, maar midden in die grote regenwolk is er helaas maar weinig aan. |
| Eenmaal weer afgedaald hebben we de missie om ergens te eten zien te krijgen, druipend nat als we zijn. Het komt erop neer dat we nergens naar binnen durven, behalve uiteindelijk bij een MacDonalds. Krijgen we toch iets binnen. We besluiten om toch maar door te rijden naar huis, want ook aan deze kant van de bergen regent het en het ziet er gewoonweg niet naar uit dat dat de eerstkomende dagen gaat veranderen. We zoeken dus de snelweg op. Avondspits bij Toulouse, jippiejaijee. Koers zettend naar het noorden zou J-P het liefst in 1 keer doorrijden naar huis, maar dat vind ik echt waanzin. We waren al niet vroeg weg vanochtend en hebben danig oponthoud opgelopen, ook al omdat ik bij een tolpoortje mijn toch al gescheurde kofferophanging nog verder heb doen scheuren door af te stappen zonder de standaard uit te zetten na een misverstand over de betaling. Zucht. Soms lijkt de lucht lichter te kleuren, maar meestal gaat het dan alleen maar harder regenen. En zo lekker de hele dag door in de plenzende regen. |
| Een stuk voor Limoges halen we halverwege de avond een Nederlander met een BMW K1200LT oid in op de snelweg. Als we vlak daarna bij het tankstation staan, komen we hem weer tegen. Hij maakt zich helemaal vrolijk om het onwaarschijnlijk slechte weer. Best knap! Een kleine 100 km verderop, als we van de snelweg af zijn om een hotel te zoeken, komen we hem _weer tegen. Er was een Routiers in de buurt, maar dat was helemaal niets zegt hij. We gaan samen verder zoeken naar een beter hotel. Nabij Limoges is dan een soort hoteldorp. Daar zou het toch wel moeten lukken. De eerste die we proberen, zit vol, maar bij de volgende kunnen we zo terecht. Als we maar een creditcard hebben :-) Niemand slaat acht op onze druipende kleren. Vooral J-P is doorweekt, bij mij alleen de handschoenen gelukkig. Een warme douche doet dan ook wonderen. We genieten van een gezellige maaltijd met onze landgenoot en doen het licht van het restaurant uit. |
| De hele nacht alle kleren vol op de verwarming, met het raam open. Doen natuurlijk geen oog dicht en alles is de volgende ochtend nog lang niet droog. En ook de volgende ochtend regent het nog pijpestelen natuurlijk :-) Dat weer houdt zo aan tot in Parijs, waarna we met mooi weer het laatste stukje naar huis rijden. Soms wegen de laatste loodjes echt het zwaarst! |
| << Vorige |