|
<< Vorige Volgende >> |
>Dag 1: Krakau (PL) - Levoca (SL) |
Zaterdag 31 mei |
|
Na een goed ontbijt onze spullen aan en de kisten met onze kleren in de truck geplaatst. Nu gaat het echt beginnen. Eerst een stuk oostwaarts in Polen verder en zo naar het zuiden richting Slowakije. Het begin is goed, een kilometerslange grind/grasdijk langs een rivier, het lijkt wel of we een thuiswedstrijd hebben, maar dan langer. Daarna vele kilometers zandpaden. Heerlijk motorrijden met perfect weer. We hebben aangepikt bij Vincent, Peet en Ton en hun tempo is voor ons prima. Echter, onze voorbereidingen voor de OER aan de motor worden gelijk getest op duurzaamheid en is me dat even een tegenvaller... Mijn zo mooi me tiewraps EN slangenklemmen op de achterbrug gemonteerde bandenlichters ben ik na 50 km al kwijt. Les 1: geen spullen vastbinden aan onafgeveerde delen van de motor.
|
|
Verder verloor Ria op de Poolse zandpaden met diepe, diepe kuilen het tasje achterop haar motor waarin de waterdichte binnenvoering en een binnenband. Gelukkig reed ik achter haar en kon ik het pakketje meepikken. Moest er echter wel op gaan zitten omdat het anders niet mee te nemen was. Haar daarna weer bijhalen was nog geen sinecure... In ieder geval zat het tempo er lekker in en op een mooi punt offroad konden we even wat drinken en het voedselrantsoen aanspreken.
|
 |
 |
 |
|
Hierna volgde helaas een beetje een lang stuk over de verharde weg, al was ht landschap wel mooi. Voor de lunch neergestreken op een plekje waar al veel mederallyrijders zaten, en de standaardstelling dat je dan wel lang op je eten moet wachten, klopte. De juffrouw van het etablissement stond er helemaal alleen voor en raakte een beetje van de kook. Intussen kwam Gerjan, van de organisatie, nog even langs om mensen af te raden de eerste proef te rijden. Tsja, we doen mee aan een rally en iemand komt meteen al moord en brand roepen over de eerste proef. Wat denk je dan? Zal wel, toch maar even proberen hoor. We kunnen op zijn minst even gaan kijken.
|
 |
 |
|
Verder dus naar CP1. Het bleek een rotshelling te zijn die gaandweg steeds blubberiger werd en bezaaid lag met (onorthodox) geparkeerde motoren. Een van de pechvogels was Roos die haar schakelas had afgebroken op de X-challenge. We kregen van hen het dringende advies CP1 te laten voor wat het is omdat het pad bezaaid was met motoren die op hun kant lagen. |
 |
| Aangezien wij toch niet voor de klassering gingen, was dat geen probleem en gingen we op naar CP2 (vanaf nu konden we de toppositie al uit ons hoofd laten, lekker relaxed ;-) ). Richting CP 2 sloeg het weer om (tot dat moment was het stikheet, en moest je echt in de schaduw gaan zitten tijdens stops). |
 |
| Maar dan barsten de buien los. Onderweg nog geschuild in een soort bushokje en dat was eigenlijk best gezellig. We kregen nog gezelschap van een verteringsfysioloog met een AfriaTwin die nog een stripteaseact ging doen in dat hok en later kwam KTM640 nog even langs om te kijken of we z`n KTM nog van koelvloeistof zouden kunnen voorzien. Dat konden we wel, mits hij ons het antwoord van de vraag in het roadbook kon doorspelen (het beantwoorden van vragen in het roadbook is belangrijk voor het klassement, en in dit geval alleen mogelijk als je de eerste proef reed). Een beetje rallyrijder moet niet alleen snel en behendig zijn, maar ook slim, nietwaar? ;-)
|
 |
|
Aangekomen bij CP2, een navigatieproef boven op een berg en door bossen verloor ik in het bochtje net voor het punt waar Ferd de tijdswaarneming stond te doen wat grip en gleed onderuit. Staat net de cameraman van Topspeed TV z`n filmpje te schieten, heb ik weer. Tijd geklokt en op weg. |
|
Intussen was het nog steeds aan het regenen en kwam er ook nog donder en bliksem bij. Eigenlijk niet heel slim om dan hier op de grasheuvels en tussen de bomen te gaan rijden... In eerste instantie 'achter anderen aan genavigeerd', dus zeg maar gewoon niet zo heel goed op het roadbook gekeken. Bij het eerste serieuze punt zagen we Gerben voor de 2e keer een lekke band plakken. Daarna kwam een scherpe draai en moesten we door een beek een klim naar boven maken. Ria had door de 4x4 met Marcel en cameraman erin minder ruimte om het draaitje te maken en gleed onderuit over een boomwortel oid. De cameraman stapte natuurlijk meteen uit met z'n camera haha. Even laten zien hoe je je motor op zo'n rottig punt optilt en elegant weer op het zadel plaatsneemt, haha. Intussen waren de voorgangers natuurlijk wel gevlogen, dus dat werd een potje zelf navigeren.
|
|
Dat ging niet helemaal zonder slag of stoot. De uitzichten waren wel fantastisch... (foto's van andere deelnemers op een later tijdstip, toen de zon alweer scheen)
|
 |
 |
|
De blikseminslagen kwamen steeds dichterbij, en dat was toch best griezelig. De proef afgerond en aangekomen bij CP2 voor de tijdswaarneming. Ondanks de navigatieproblemen toch niet eens een heel slechte tijd, wist Ferd ons hier te vertellen... |
 |
|
Nog een koffietje gedronken en vervolgens in de zeikende regen naar het hotel in Levoca, althans, dat dachten we, want het werden toch echt deze hutjes (met 2 tot 4 personen per hut)... |
 |
|
Het werd nog een heel bijzondere avond. Het avondeten en de briefing vonden plaats in een echte Oostblok-eetzaal, groots, donker en deprimerend. Het eten was vooral het laatste, maar de maag was ermee gevuld, en daar ging het even om. |
|
In het bivak werd vastberaden gewerkt aan de diverse motorische slachtoffers van de dag. Roos`schakelas werd gelast, de BMW van Huub liep op 1 poot, de koppelingsplaten van "Big Pete" Pilaar werden gewisseld door Bart, de koppelingsplaten van Peter Waalkens werden definitief overleden verklaard waardoor hij de volgende dag 'even' naar Roemenie moest om onderdelen te halen bij een KTM-dealer en diverse andere motoren werden geholpen... even wat sfeerbeelden:
|
 |
 |
 |
 |
|
Erg weinig Suzuki's bij het reparatiepunt, hoe zou dat toch komen... ;-)
|
<< Vorige Volgende >> |