|
Ga naar het verslag van dag 1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11 |
Dag 12: Op huus an |
Dinsdag 29 mei |
|
De Hollander die gisteren over het lawaai klaagde (het was een
wielrenner) zegt netjes goeiemorgen tegen J-P en vertrekt al vroeg. J-P
haalt bij de bakker lekkere chocoladebroodjes en nog wat stokbrood voor
onderweg. De laatste chocoladebroodjes van de vakantie, snik...
|
|
Deze camping in Morhange was trouwens qua ondergrond weer een
nieuwigheidje voor ons. Er lag een soort van gravel met hier en daar een
grasspriet. Niet supercomfortabel, maar tenminste geen mieren en/of
slakken :-)
|
|
De reis gaat richting Luxemburg. In deze saaie streek allemaal dorpen
waarvan de naam een mengeling van Frans en Duits lijkt. Rémelfang,
Vaudreching, Flastroff, Montenach. De wegen zijn kaarsrecht, behalve in
het verticale vlak. Pernette is veel te slaperig om te rijden. Geen
espresso gaat daar tegen helpen, alleen maar flink slapen. Dat gaat een
beetje moeilijk als je dezelfde avond nog in Midden-Limburg wilt zijn. En
vóór donker, omdat je licht kapot is.
|
|
Sierck-les-Bains is de laatste ville fleurie de we passeren in Frankrijk.
Bij het bordje van de plaatsnaam staat dan nog een bordje met twee
bloemetjes op (of meer? misschien is het een soort scoringssysteem). Dit
houdt dan in dat het desbetreffende dorp wat plantenbakken langs de kant
van de weg heeft geïnstalleerd. Soms ziet het er wat armetierig uit, maar
het is wel een leuk initiatief, die opgefleurde dorpen :-)
|
|
We rijden langs een busje van een bouwbedrijf. Nog meer mensen die slaap
hebben: twee bouwvakkers liggen voorin een dutje te doen :-) Al snel zien
we dan de Moezel en bereiken we de Duitse grens. Als we de Moezel
oversteken zijn we meteen in Luxemburg. We installeren ons op het terras
van een Chinees restaurant. Altijd lastig in Luxemburg en hier al
helemaal, met Frankrijk én Duitsland zo dichtbij: spreekt men hier nu
liefst Frans of Duits? Het wordt een mengeling van die twee talen met een
vleugje Chinees. Die ijsjes zijn dus zoooo geregeld :)
|
|
We willen hierna nog een beetje het Muellertal meenemen, dus we stippelen
op een te grove kaart iets uit. We nemen dan ook een 'verkeerde' afslag
in de gewenste richting. De weg die we volgen wordt steeds kleiner.
Ergens komen we achter een Nederlandse wagen te zitten. Kronkel kronkel
over een steeds maar kleiner wordend weggetje. Als het een Fransman was
geweest, was de bestuurder al na 100m in de berm gaan staan om ons er
langs te laten. Nu moeten we het zelf forceren en omdat het zo smal is
lukt dat pas na een kilometer of wat. Zucht.
|
|
Het weggetje draait dan het bos in. Er ligt veel troep op de weg. Zand,
bomensmurrie en grind. Om in het donkere bos nog wat te kunnen zien moet
ik in ieder geval mijn vizier open houden, maar ik krijg dus wel al die
zooi in mijn gezicht. Knipper knipper knipper. Het weggetje wordt dan
niet meer dan een spoor en we zien een auto geparkeerd staan midden in
het bos. Nou, dit zal zo wel ophouden dan he, moeten we weer helemaal
kronkel de kronkel terug (oh wat een straf...)! Maar niets is minder
waar. Het asfalt komt na een kilometer of 4 weer terug en wordt steeds
beter en dan staan we ineens in de achtertuin van een groot hotel in
Echternach :-) Als we 'goed' waren gereden, hadden we dit weggetje
nooit ontdekt!
|
|
We rijden door het Muellertal. Een paar weken terug was dit echt scheuren
geblazen. De Domi op zijn best. Bocht na bocht knallen, net voor de bocht
een fractie minder gas waardoor ie precies genoeg afremde en vrijwel
direct daarna alweer volop het gas erop. Slecht asfalt hier en daar, maar
daar zeilde de Dominator probleemloos overheen. Nu echter voelt alles
anders. J-P zijn voorrem blijft hangen en alles gaat goed zolang hij die
maar niet gebruikt. Ik ga niet voorop rijden, staat mijn hoofd niet naar
en ik ben de route alweer vergeten (de volgende keer een extra kaart mee
om alles te volgen).
|
|
Ergens in een toeristisch dorp (Diekirch of zo) zie ik te laat (...) dat
J-P stopt voor een zebrapad. Weer een rare foute remactie van mij. Stamp
op de voetrem, zwabber zwabber, beetje bruusk knijp ik in de voorrem. Ik
kom tot stilstand, en hoe... Ik donder bijna om door mijn
ongecoordineerde gestuntel
:(
|
|
Als we weer rijden, gebaar ik naar J-P dat ik wil stoppen. Hij snapt er
niets van, want hij heeft niets raars opgemerkt. Geen goeie plek te zien
om te stoppen hoor! Waar slaat dit op? Nou, ik heb verdriet ja! Ik was
alweer verkeerd aan het remmen. Kan ik oefenen wat ik wil, maar als je
het in een echte 'noodsituatie' toch anders doet, dan is dat ronduit
gevaarlijk! Ik ben heftig teleurgesteld in mezelf. En de vakantie is
voorbij, slik snotter :(
|
|
Vlakbij St. Vith halen we nog een frietje bij een zo te zien aardig
vernederlandste camping. Wat is het heerlijk zo in het zonnetje, niet al
te warm, fris windje. En dan is het over en sluiten voor de vakantie.
Steffen en Pernette rijden door naar het Noorden en J-P en ik zoeken de
snelweg op voor de laatste 200km naar huis. Halverwege stoppen we, want
het moet hoognodig gezegd worden: wat een fantaaaaaastische vakantie was
dit zeg! :)
|
| << Vorige dag 11 | Motortrips |