|
Ga naar het verslag van dag 1
2
3
5
6
7 |
Dag 4: Bikkels! |
|
Menigeen kwam op zaterdagochtend het tentje uitgedreven vanwege de hitte.
Met halfdichtgeknepen ogen tegen het overvloedige zonlicht na de veel te korte nacht was een confrontatie met het uitgeleefde toilet (sorry Wouter, het was te erg om ook nog eens uitgebreid te gaan inzoomen voor een mooie foto; zouden ook te veel kleuren zijn geworden voor een 'klein' plaatje) iets te veel van het goede. Dit was overduidelijk hier waren een aantal motards spontaan niet lekker geworden van de in de gaarkeuken met veel passie bereide
aardappelprak.
|
|
M`n CB`tje moest nodig volgegooid worden met benzine en J-P wou best eens z`n Pan laten staan. Samen met Hans H., Michiel en Opa vertrok hij, zichtbaar opgetogen om pas 1 uur en 3 kwartier later terug te
komen. Ik natuurlijk ongerust want ja, m`n CB!!!!! Bleek dat ze nog een omwegje hadden gemaakt onder het motto: "laat ze op de camping maar de pleuris krijgen, wij gaan een eindje rijden". Mooi is dat ;-(
Ondertussen een zware hoofdpijn gekregen. Verkoeling gezocht in de schaduw van de allergrootste motoren. En warempel: de fluweelzachte sleutelgeluiden (aan de Magna) werkten nog beter dan paracetamol! Het vooruitzicht van een picknick aan het water van de nabije rivier (dankzij wiens geslinger we dat prachtige bochtencircuit te danken hadden!) was natuurlijk ook niet weg. J-P kwam opgelaten terug en sprak woorden waar ie later ongetwijfeld op teruggepakt zal worden, m`n motor had inmiddels officieel 'kloten'.
|
 |
|
Wat was het aan de waterkant genieten van de Franse broodjes en de sterke verhalen over hoe Esther als bij een wonder de bril van Anton in het ijskoude, ruig stromende water wist op te dreggen. Erik werd als De Kleine
Zeemeermin op de gevoelige digitale plaat vastgelegd...en geen enkele kilometervreter hoorde je nog piepen van onthoudingsverschijnselen.
|
 |
|
Toch maar weer een leuk middagtochtje gepland, dat terstond weer werd geschrapt wegens een wat aarzelend naderende onweersbui. Iemand bromde nog 'watjes, jullie zijn toch niet bang voor regen', maar dat mocht niet
baten: stuk voor stuk vluchtten de nl-motters de ruimschoots van ongure sjopperaars voorziene campingkantine in. Gelukkig konden we daar onze kennis van de motorlifestyle wat bijspijkeren (hoe hoort het nu eigenlijk: welke tatoeage moet waar en hoe kun je het beste in je veterlegging of bodystocking op de voorvork van een HD plaatsnemen): het blaadje Freeway vond gretig aftrek.
|
 |
|
De bikkels onder ons zagen het na die welkome rustpauze al snel weer helemaal zitten om op de motor te stappen, ook al regende het nog zachtjes door. Het werden mijn enige kilometers als AOV op deze reis en God wat was ik blij dat ik weer mocht afstappen...............na een zestal op zijn krapst en platst gereden rondjes achterop de J-Pan. Gelukkig mocht ik als troost ongebreideld etenswaren inslaan in de hypermarché. Heerlijke jam, biscuitjes en appelsap, waar we later nog veel plezier van zouden hebben ;-)
|
|
De wegen werden almaar droger en ik kon eindelijk ook eens op mijn gemak van het landschap genieten. Even geen getuur naar het asfalt en de witte strepen. Dat heb je met die beginners he, die durven nog niet eens hun
blik van de weg af te halen ;-D Een Pan gaat toch heel anders door die bochten zeg. Zo lui he, met die lange doorloop van de versnellingen. Je hoeft amper te schakelen! Definitief een stuk minder leuk rijden dan op de CB.
|
|
Een restaurant was snel gevonden en de thuisblijvers hadden zoveel honger dat ze de moed op konden brengen om een paar kilometertjes te rijden. Er brak een strijd uit over al dan niet op het terras dineren, die in ieders
voordeel werd beslist: we aten buiten. Als beloning brak er een waterig zonnetje door, die de druppels op de heerlijk geurende irissen in de aangrenzende tuin wonderschoon deden opschitteren.
|
 |
|
Gelukkig was het volop genieten van hoe medetafelaars zitten te smikkelen van bakstenen en pleisterwerk (Michiel had, heel handig, een zakwoordenboekje bij zich om de kaart te ontcijferen), want als je vegetariër bent gaan zelfs de gegratineerde tomaatjes en gekruide snijboontjes aan je van ijzergebrek bleek geworden neusje voorbij. Gelukkig hadden we Laurens bij ons, die helemaal in was voor een ruilhandeltje (tien frieten voor een tomaatje, heel schappelijk).
|
|
Michiel zat zo te stralen vanwege de overheerlijke maaltijd dat zijn aantrekkingskracht reikte tot ver buiten het terras. Een passerende automobilist ging pardoes op zijn rem staan om Michiels gemillimeterde bol te kunnen beroeren. Het duurde niet lang of ze hadden een date geregeld in Breda. Helaas moest de Fransman snel vertrekken: hij moest op tijd op zijn werk (de langs de weg lopende rivier, hij was visser van beroep) zijn.
|
|
Van enthousiasme vertrok de Fransman als een speer over de verkeerde weghelft. Twee minuten later en een concert van gillende banden verder kwam ie weer terug. Hij was zo onder de indruk van Michiel dat ie niet alleen over de verkeerde weghelft was weggereden, maar ook nog eens de verkeerde kant op. En nog steeds niet op zijn werkplek (de rivier) aangekomen dus, al deed hij zo z'n best.
|
|
De terugweg naar de camping was een waar feest. J-P en ik reden als eerste naar boven en de kronkelige nevelige weg ontpopte zich als een waar Transsylvanisch landschap. Eenmaal in St. Remy de Blot aangekomen
was er een punt waar je een fenomenaal zicht hebt op de kronkelweg naar boven: een ongekend fraai schouwspel van dansende lichtjes was ons deel :-).
|
| << Vorige dag | Volgende dag |