Motortrips - Auvergne 2000

Ga naar het verslag van dag  1  2  4  5  6  7 

Dag 3: Some don't like it hot

Verre van uitgerust vanwege het geile gekerm van padden en kikkers en de onuitstaanbare jeuk van muggenbulten de tent (alweer in een nieuwe recordtijd voor ons kampeergroentjes) ontmanteld en ingepakt, ondertussen nauw in de gaten gehouden door een Franse peuter die enige achterstand had opgelopen in zijn vocabulaire-ontwikkeling. Meer dan PFRTTTTTTTT wist ie niet uit te brengen. Heeft opa misschien stiekem gedreigd dat hij het kind z'n tanden zou verbouwen als ie ook maar 1 vinger naar de GS zou uitsteken?
Overigens leek het ventje tot een prima motorrijder te kunnen uitgroeien: scheuren dat ie deed met z'n driewieler! Je kon je motor niet starten of je hoorde het bijgeluid PFRTTTTTTTTT en het kind rende naar z'n mammie, z'n driewieler in paniek achterlatend. Leverde nog heel wat strijd op om uit te maken wie nou met die driewieler naar de volgende camping (400km verderop) zou rijden.
Hoe belangrijk timing is als je gaat motorrijden bleek weer eens bij het wegrijden. Als je collegabikers nog wat broodnodige koolhydraten tot zich nemen en ook de restanten nog even weg willen spoelen met een verkoelende drank, doe je er verstandig aan nog niet met draaiende motor in vol ornaat klaar te gaan staan en zeker niet in de volle zon, zo heb ik tot mijn schade ondervonden.
Marko (keurig op tijd klaar met ontbijten) Dus misschien een aardige tip voor collega's die hier ook nogal eens door van hun stokje gaan: ga in de schaduw staan, bepaal zo snel mogelijk wie de meeste tijd nodig heeft, zorg dat je vanuit je schaduwplekje een eerste-plaats-plek hebt om exact vast te stellen of de traagste z'n tanden al heeft gepoetst en trek dan in een paar seconden je spullen aan om vervolgens met een zodanige snelheid weg te rijden dat de wind je heerlijk fris houdt, voordat je überhaupt gemerkt hebt dat het warm is (blijven oefenen).
Warm, veel rondvliegende beesten en veel stof. Bij de een na de ander vlogen insecten in neus en ogen. Ik vond het wel opvallend dat het vooral de staande collega's met een kuip betrof. Dat is pas echt zielig. Hebben ze een motor met een loei van een kuip/ruit en dan moeten ze gaan staan om nog een beetje het gevoel te hebben dat ze in de buitenlucht aan het rijden zijn. Zo iemand als J-P bijvoorbeeld. Wil nooit stoppen onderweg, altijd maar doorrijden, helemaal gecharmeerd van Opa's gadget om al rijdende drank te nuttigen en nog altijd aan het oefenen (ja, waarom denk je dat ie nog meer gaat staan?) om al motorrijdende te kunnen urineren, maar als ie een bij heeft opgesnoven, staat ie in no time stil.
Erik heeft te weinig gedronken onderweg De hitte en het overdadige licht werd velen te veel. Hans de Witte Reus kreeg hoofdpijn waar ie later gelukkig snel van opknapte. Ook Erik en Marc hadden het erg zwaar. Tip van de dag: VEEEEEL drinken (en goed kauwen, maar dat is een ander verhaal).
In de laatste 150 km was weinig te beleven: alleen maar bochten in het verticale vlak en dan ook nog eens veel te weinig. Wel mondde de rit uit in de Gorges de Chouvigny. Nog nooit zoveel bochten gereden binnen een paar kilometer (ik weet het, groentje, niets gewend, komt pas kijken): GAAFFFF!
Van daaruit ging de weg alleen maar naar omhoog, richting St. Remy de Blot. De camping was van alle gemakken voorzien: muziekje om mee in slaap te vallen en weer mee wakker te worden en weer in slaap te vallen en weer wakker te worden (etc.; evt. doorhalen indien niet van toepassing: er waren mensen bij die, gezien hun humeur de volgende dag, geen oog hadden dicht gedaan...), een geavanceerde keuken waar heel eenvoudig grote hoeveelheden voedsel konden worden bereid, douches en een flink aantal toiletten (waarvan sommige in verre staat van ontbinding, maar ja wat wil je, een motorcamping trekt toch behoorlijk asociaal volk aan).
Motorcamping
Voor de minder begaafde motorcollega's was er een speciale parkeerplaats (ze moesten eens weten hoe leuk het rondjes draaien is in het (natte) gras! Ok, ok, ik moet het ook nog leren, maar dat komt nog wel!). De Guzzi-wekservice (die nam het na zes uur 's ochtends van de café-dj over) was ook zeer effectief.
<< Vorige dag>> Volgende dag