|
Ga naar het verslag van dag 1
3
4
5
6
7 |
Dag 2: We zijn het haasje! |
|
Al in het vroege ochtendgloren viel in Limburg het eerste dodelijk slachtoffer van deze Hemelvaarttoer: een lekkere vette haas. Hans mikte, maar miste, de CB ging veel te hard voor die haas. Anton, die de avond ervoor ook in Grubbenvorst was aangekomen nadat hij een van de grotere fouten van z'n leven had gemaakt door te kiezen voor MacDonalds-bagger i.p.v. voor een door ma Oostendorp vakkundig bereid vier-sterren-diner, gooide de Baksteen de verkeerde berm in, maar met de Pan ging het stukken beter: Raak! Nog meer proviand voor onderweg ;-)
|
|
We wisten zeker dat we op de goede weg zaten met al onze omzwervingen binnendoor in Limburg, toen we konden aanpikken aan Opa's treintje richting camping Rozendingest. De club was compleet en het duurde niet lang voor ik wat vrijwilligers had gevonden om me van advies te dienen betreffende de vermeende spijker in mijn achterband (al dat gevonk leidt toch wat af). Opa en Erik toonden zich weer eens op hun handigst. De spijker bleek een schroef te zijn en hij zat gelukkig zo schuin in de band dat er niets aan het handje was. Wat solutie erin en de CB spinde als nooit tevoren.
|
|
We spraken elkaar wat moed in voor de monstertocht richting somewhere ver in Frankrijk, maar nog geen vijf minuten later had Opa ons allemaal driemaal het bos ingestuurd en ging Hans onderuit vanwege een losfloepende gashendel. De moed zakt me net zo snel weer in de schoenen: wat is dit nou weer voor een zootje ongeregeld. Kunnen die lui niet kaartlezen en hebben die mensen dan geen fatsoenlijk materiaal om op te rijden? J-P had me nog zo gezegd dat er veel BMW's meereden... ;-)
|
|
Mooi werd het toch nog wel, dwars door België. Het tempo werd meer en meer opgeschroefd en voor we het wisten zaten we vlak aan de grens met Frankrijk aan de kleffe-frietenhap. Het was overigens bepaald geen snelle hap, zoals je die wel meer kunt nuttigen in gelijksoortige snackbars, maar daarna zat de snelheid er wel pas echt goed in om de 'verloren tijd' wat in te halen. Zo goed zelfs, dat zich een kopgroep vormde, die door horden mensen werd toegejuicht langs de haarspeldbochten van weet ik veel wat voor berg. Speciaal voor ons was het mooiste gedeelte van de route van die dag vrijgemaakt, zodat we van tegenliggers precies in de bocht niets te duchten hadden (alleen krijg je het wel koud van al die bemoedigend bedoelde flessen water in je nek; snappen die mensen dan niet dat je het boven op de berg onwijs koud krijgt???). De politie/hesjesmeute was ons zelfs terwille bij het wijzen van de juiste route.
|
|
Ik was zo onder de indruk dat ik van de tientallen kilometers daarna geen herinnering heb, behalve dan dat de Magna nog uit een grindbak moest worden gedouwd (Gaap. Hans, na 8 keer hebben we het ook wel gezien hoor ;-D). Gelukkig wisten Erik, J-P, Michiel, Anton en Ukkie/Daniëlle ook de goede weg te vinden en was de groep weer compleet, verbroederd door het ik-moet-nu-tanken-syndroom. J-P zat zo op z'n economymeter te letten dattie verplicht een kunststukje bermvlucht moest laten zien en ook anderen zaten met samengeknepen billen in het zadel. Wat rijdt het rot als je benzine nodig hebt ;-)
|
|
Als je de sterke hand nodig hebt, dan praat die Frans, maar desondanks kregen we een fantastische politie-escorte naar het enige tankstation in de wijde omtrek dat wel open was op een normale doordeweekse Hemelvaartdag. Die pompbediende praat nu nog over die bende overdorstige motoren met gespuis erop. In m'n enthousiasme om de pomp te bereiken vergat ik hoe breed de Ortliebtas (wat wil je, met voer voor een hele week ;-D) was en schampte ik de spiegelkap van de ex-politiefiets van Hans.
|
|
|
De hitte was bijkans ondraaglijk, maar met benzine in de tank en koud water in de kelen genoten we van het uitzicht op een kruising. De blikrijders hielden het niet meer uit in hun blik. Hun agressie botvierend op het gaspedaal gingen ze elkaar maar een beetje aan proberen rijden. Laat ze elkaar maar afmaken ook, dan hebben wij weer wat meer plek en een mooier uitzicht ;-).
|
|
Al slingerend langs de Franse heuvels in een door Opa streng aangegeven tempo bereikten we een Muggenmekka van een camping. Eindelijk rust....oeps...au!
|
| << Vorige dag | >> Volgende dag |