|
Ga naar het verslag van dag 2
3
4
5
6
7 |
Dag 1: de CB is er klaar voor! |
|
Dag 1 begon voor mij eigenlijk al ergens in mei: Voorpret!!! Klein probleempje: mijn langste dagtocht tot nog toe was slechts 450km (waarna ik op de bank
neerzeeg en me er pas na een halve dag weer uit kon hijsen). Bovendien had ik nog nooit meerdere dagen achter elkaar lange afstanden gereden. Mijn binnenste piepte 'Ga toch lekker achterop de Pan mee joh'... Maar of ik nou wilde of niet, ik MOEST: we hadden zakken vol eten mee om J-P draaiende te houden ;-). De Pan mag dan een halve camper zijn: er passen geen twee Ortliebs op de imperiaal van de topkoffer :-)
|
|
De dag voor Hemelvaart al om kwart over vijf wakker met reiskriebels. Verkeersvooruitzichten op de radio: vette files door het hele land vanwege de vakantie-uittocht. Jaaaa! Vakantie!!!! Nou ja, eerst nog een dagje noest arbeiden en om vier uur 's middags op pad richting Gasthuis Oostendorp te Grubbenvorst. En natuurlijk: zover ik kon kijken stond het vol met blik. Van Amsterdam naar Muiden, van Muiden naar Amersfoort, van Amersfoort naar Barneveld en verrek: ook van Barneveld naar Ede (leuke oefening voor de timing, want dit was een smalle rijksweg met een file van tien kilometer voor een stoplicht, met groepjes al lang en breed op snelheid gekomen vrachtwagens uit de andere richting) en van Ede richting Nijmegen. Uiteraard ook af en toe wat
niet-in-hun-spiegels-kijkende-ik-moet-van-de-ANWB-stapvoets-door-de-file-door-bikers op 'mijn' middenstreep. Slechts één geruststellende gedachte hield mij op de motor: een warm kopje thee bij Pa- en Ma-gnabagger. Als je eenmaal Limburg nadert valt het op hoe weinig mensen met toergazelles genoeg conditie hebben om hellinkjes op te gaan zwoegen in Zuid-Limburg: de weg was weer vrij!!! Blazen maar.
|
|
Na een kleine omzwerving in het Grubbenvorster bos (prachtige omgeving met veelbelovende zandpaden!!!) stond J-P met de finishvlag klaar bij huize MagnaBagger en co. Een warm welkom (mede van Hans z'n dierbaarste Noord-Amerikaanse knuffelmeiden), vogelliedjesles en een ongekend heerlijke maaltijd verder nog even de ketting van de CB spannen. Want je moet toch wat als de Magna al helemaal rijklaar staat :-( Bij inspectie van de achterband was het BINGO: een spijker, zo te zien (Hans, ruim die schuur dan ook eens op ;-D). Hans werd erg enthousiast: dan kun je vonken trekken langs de wegrand!!! Hmm, na een eerste oerkreet van schrik ebde de ongerustheid snel weg, want nl-mot heeft een naam op te houden qua technische inzichten en sleutelcapaciteiten. Lekker geslapen dus, die nacht. En dan om zes uur op. Want: we gingen binnendoor!!!!
|
 |
| >> Volgende dag |