|
Ga naar het verslag van dag 1
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
|
Dag 2: Mouzon-Montigny le Roi |
Maandag 10 juni |
|
Het weggetje dat ons Mouzon uit leidt, is superklein, met weinig asfalt tussen de putten :-). Het is een wit kronkelweggetje dat naar een verlaten dorpje leidt. Dit zijn de Champagne-Ardennen en het lijkt hier tamelijk leeg. De dorpjes zijn wel charmant, maar meestal uitgestorven. De meeste mensen die we zonder auto tegenkomen, zijn wegwerkers! :-)
|
|
|
Ergens in de buurt van Bar-le-Duc negeren we de borden van wegwerkzaamheden. De weg is ook niet compleet afgesloten, alleen de volledige route schijn je niet meer te kunnen volgen. We kunnen er dus altijd nog ergens af en het is ook gewoon toegestaan om hier te rijden. Het is in Frankrijk ook vrij normaal dat de weg ook tijdens werkzaamheden nog gewoon begaanbaar blijft. In sommige gebieden heb je natuurlijk ook geen keus en kun je niet snel even omrijden via een ander weggetje. Er wordt je geen strobreed in de weg gelegd en mensen geven altijd een heel realistisch advies over de begaanbaarheid van de weg waar aan gewerkt wordt. Waar ze in Nederland al meteen naar hun hoofd zouden wijzen, weet je bijna zeker dat als een Fransman zegt dat een weg echt niet begaanbaar is, dat ook echt zo is! Dan zit er bijvoorbeeld een afgrond tussen twee stukjes weg ofzo :-)
|
|
Uiteindelijk rijden we kilometers lang over grove keien, van die aangestampte waar straks het asfalt bovenop komt. Opeens zie ik J-P en dan vooral het karretje een enorme hups maken. Aha, denk ik nog, een hobbel, staan! Dat doe ik dus ook wel. Het is eigenlijk niet goed te zien wat voor een megaspringschans dit eigenlijk is, beetje gezichtsbedrog, met dat keienpatroon. Wel een flinke hobbel, maar goed te doen, behalve dan voor aanhangers :-) Uiteindelijk blijkt het zelfs geen geschikte springschans, meer een kaarsrechte traptree! Niet zo goed voor je velgen om daar vollebak tegenaan te rijden. Als ik van dichtbij zie wat voor een rand dit is, is het echt al te laat. Nauwelijks afgeremd rijd ik er zo maar tegenop en maken de dominator en ik een totaal onelegante sprong. Gelukkig komen we weer op de wielen terecht :-) Domme actie zeg, maar ik krijg er wel de slappe lach van :-)
|
|
Hierna rijden we lekker veel hele kleine priegelweggetjes door het bos, het Foret d'Argonne, heerlijk heerlijk heerlijk :) In Les Islettes proberen we boodschappen te doen, maar de supermarkt daar blijkt dicht te zijn. Thomas rijdt hier nog tegen een huis aan, als hij via de stoep een bus wil inhalen. Foutje bedankt, maar niets ernstigs aan overgehouden.
|
|
Een supermarkt vinden we uiteindelijk wel in Joinville en da's maar goed ook, want de persoonlijke tanks raakten erg leeg. Het leukste is het om met de boodschappen een mooie picknickplek op te zoeken, maar dit keer zijn we er zo laat bij, dat we het parkeerterrein van de supermarkt maar tot picknickplek omtoveren. We pakken de stoeltjes uit en smikkelen van de gekochte waar. Parkeerplaatstoerisme :-)
|
|
|
Een paar keer komen we net in een bui terecht, wat wel een grappige situatie oplevert bij de plaspauze. Met je helm op de bossen in is minder voor je hoofd-tak-coördinatie :-)
|
|
|
In de inkakpauze (voor Pernette) na de eetpauze, picknicken we een beetje op een onverhard weggetje dat steil een heuvel op loopt. Uiteraard moeten de heren hier even naar boven blazen; J-P wil de domi wel even de sporen geven en vliegt in een belachelijk tempo de helling op. Mooie natuur hier, er cirkelt een vette buizerd vlak boven ons, die ik met de kijker mooi kan volgen. Even verderop ligt een dode das langs de weg :(
|
|
Hierna rijden we wat rasechte scheurwegen via bescheiden heuvels en door redelijk open land, zodat je de bochten goed kunt doorzien. Is lekker rijden zo. Er hangen nog best veel buien, maar de meeste omzeilen we gewoon. Mooi weer dwing je af :) We hebben in deze streek niet zo veel keus in campings, maar het wordt echt wel tijd er naar eentje toe te rijden. In Nogent, een onooglijk dorp, doorkruisen we drie keer een woonwijk, op zoek naar een weggetje dat er op de kaart megafijn uitziet. Ik weet niet dat we dit aan het zoeken zijn en daarom ergert dat rondjes rijden me enorm. Later geneer ik me natuurlijk voor mijn ongeduld, helemaal als blijkt dat dat weggetje inderdaad megafijn is. Was nog de moeite waard geweest om tien rondjes door die wijk te rijden :-) Scheelde weer een kaarsrecht stuk rode weg!
|
|
|
En dan zijn we op de camping in Montigny-le-Roi. De Michelin-campinggids geeft perfect aan waar een camping zich t.o.v. een stad of dorp bevindt, dus hoeven we bijna nooit te zoeken. Pas als we het terrein oprijden, begint het mij te dagen wat voor soort camping dit is. Een paar smalle stroken en helemaal bomvol caravans op doorreis. We vinden een heel acceptabel stekje en onze buren, met een soort miniatuurcaravan, kunnen het extra vertier wel waarderen. Ze zitten er echt als publiek bij, met hun zonnestoelen naar ons gekeerd, maar dat is natuurlijk toeval :-) Het geruis van de snelweg dringt zich op. Natuurlijk, de snelweg... Vandaar dat die camping zo is zoals die is...
|
|
Eenmaal geïnstalleerd begint het te regenen en dat houdt niet meer op tot de ochtend daarna. Gelukkig heeft de buurman een nette deurmat voor de caravan liggen om zijn voeten te vegen en gelukkig hebben wij de tarp (extra luifel)! Met zijn vijven zitten we in de voortent om wat instantspul te koken en eten.
|
|
|
Instantspul vult niet zo goed, dus wordt er nog maar wat friet gehaald. Helaas, die is met de beste wil van de wereld niet gaar te kauwen. In net-vloeibaar-maar-bij-lange-na-niet-heet vet 'gebakken', zo te zien en euh...te proeven...brrrrrrrrr. Het bier is ook niet lekker. De bestede 40 (!) euro heeft dus weinig prettigs opgeleverd.
|
| << Vorige dag | >> Volgende dag |