|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 4: Rondje Grampian Mountains |
Woensdag 3 september 2003 |
|
Blauwe lucht, veel zon, aangename temperatuur. We ontbijten in de tuin en stippelen met hulp van John een lange route uit.
|
 |
|
Eerst rijden we weer naar Cairn 'o Mount, vanwaar we nu nog een wijdser uitzicht hebben dan gisteren. Via de B967 weer naar Balmoral Castle.
|
 |
|
Hierna nemen we de afslag richting Tomintoul (weer B967). Het uitzicht bovenop is overweldigend, overal rondom met bloeiende heide bedekte heuvels, zover als je kijken kunt.
|
 |
|
Het rotsblok waarop we gaan staan om wat foto's te maken, heeft een special feature, het lijkt wel een kogel!
|
 |
 |
|
Na een lekkere afdaling komen we bij een superbolle brug. Menig bus is hier ooit al eens blijven steken. Bovenop kun je ook de schuifsporen zien.
|
 |
 |  |
|
We drinken wat op het terras bij Goodbrand Knitwear, een zaak die in een houten hut is ondergebracht. Je kunt hier allerlei Schotse producten en souvenirs krijgen, van plaids, schapenvachtjes en truien tot mokken en theelepeltjes. Er zit ook een tearoom bij. Heerlijk rustig sfeertje daar en het is er heerlijk struinen als je kooplustig bent. We zijn er deze reis dan ook nog vaker geweest ;-) Op het terras zit ook een Italiaans gezin en mede daardoor komen we een beetje in Dolomietensferen. De weiden hier zou je nog best wel eens voor een alpenweide kunnen aanzien. Heerlijk, vakantiegevoel!
|
|
Via Cockbridge komen we uit in Lecht. Is het toeval dat deze naam op Lech lijkt? In ieder geval doet men hier ook aan wintersport, getuige de stoeltjesliften. Na Tomintoul (volgens koningin Victoria een 'tumbledown, miserable, dirty-looking place' en sindsdien wel opgeknapt, maar nog altijd niet opbeurend om te zien) slaan we linksaf naar Nethybridge, de B970 volgend naar Coylumbridge. Als we even op een kruispunt de kaart versteken, stopt er direct iemand om te vragen of we verdwaald zijn.
|
|
Dan rijden we Glenmore Forest Park in, een enorm bos, zogezegd het laatst overgebleven echt Caledonian forest, zeg maar het Schotse oerbos. Veel mensen hier wel, om te wandelen, fietsen en wat dies meer zij, maar het is nog altijd niets vergeleken met de drukte die wij kennen van de Hoge Veluwe of Texel bijvoorbeeld. Aan het eind van deze B970 is de Funicular Railway, een treintje waarmee je op de berg Cairn Gorm kunt komen.
|
 |  |
|
Boven is een uitgebreide tentoonstelling, een winkel en een restaurant. Daar moet je verplicht helemaal doorheen voor je bij het Viewing Terrace kunt komen. Ook een beetje bedoeld als bezoekersdosering in het topseizoen, vermoed ik, maar het is nu niet echt druk. Het uiteindelijke uitzicht is schitterend. |
 |
|
Je hebt hier verder geen enkele vrijheid om buiten rond te lopen. Kwestie van bescherming van het plaatselijke leefmilieu. Anders hebben ze hele horden mensen die die berg platlopen. Zolang het alleen maar wandelaars zijn die de hele route vanaf beneden hebben afgelegd, valt het nog wel mee.
|
|
We rijden dezelfde weg terug (er is geen andere) het bos door richting Aviemore. Best druk hier, maar redelijk eenvoudig om in te halen. We rijden via Kingussie en Newtonmore naar Laggan en slaan dan af naar Dalwhinnie. Gave bochtige wegen dwars door een heidelandschap en hier helemaal geen ander verkeer meer. Bij Dalwhinnie tanken we en willen we J&G bellen, maar J-P kan z'n mobieltje niet vinden. Balen, want we lopen al twee uur achter op het door John gecalculeerde, blijkbaar ondoenlijk snelle, tijdschema. En we willen niet dat ze zich ongerust maken of wachten met eten en zo. Bovendien is het wel zo lekker als we ons de komende paar uurtjes niet hoeven te haasten.
|
|
Klein stukje dual carriageway A9 richting Perth. Even flink blazen in een prachtige omgeving. Kleine afslag richting Trinafour. Een klein kronkelweggetje door een immens heidelandschap, met alleen maar schapen. Razendsnel klimmen we, zodat we in no time een prachtig uitzicht hebben over het dal waardoor de A9 loopt en daarachter de Cairngorm mountains.
|
 |
|
De schapen gaan prima opzij, maar 2 stoppen elke paar meter om ons nog eens goed aan te kijken, schitterend.
|
 |
|
De afdaling is net zo krap, met haarspeldbochten en best wel wat tegenliggers (nou ja, zeg maar gewoon 3!), waar we gelukkig goed op voorbereid zijn (je zou het bijna vergeten hoor, dat je iemand tegen kan komen, met zo weinig verkeer).
|
|
Bij Kenmore heb je een mooi uitzicht op Loch Tay. We slaan daar linksaf richting Garrow en Amulree. Deze weg is *nog* smaller dan de vorige en heeft ook haarspeldjes! En tegenliggers die je moeilijk kunt zien aankomen vanwege de bossen!
|
|
Van Dunkeld rijden we over de A923 naar Blairgowrie. En zo rijden we tot in Kirriemuir supergave, bochtige weggetjes, waarna we de dual carriageway nemen naar Luthermuir. Nog ruim op tijd om in Stonehaven Fish and Chips te gaan eten. John blijkt in de auto ook als een zwijn te rijden. Hij wil ons nog even airborne hebben door van een bruggetje te springen, maar na luid protest vanaf de achterbank laat ie dat gelukkig achterwege :-)
|
|
In de fish & chip shop leren we dat men graag iets warms drinkt bij de fish and chips, meestal thee. We nemen dus thee bij ons menu. Voor een ijsje rijden we door naar Aberdeen, heerlijk ijs a la Ben & Jerry's. Omdat we toch daar zijn, doen we meteen een toertje door de stad, langs de haven, waar het een drukte van belang is. Dat komt met name door de scheepvaartindustrie die daar welig tiert, maar ook door de hoertjes, die om de 25 meter op de stoep staan, de meesten niet ouder dan 18 jaar. |
|
Dan zijn we toch zomaar zestig kilometer van 'huis' voor een ijsje :-) In Laurencekirk rijden we nog een heuvel op om naar de sterren (en Mars!) te kijken. Half elf thuis en bijna bedtijd!
|
| << Vorige Volgende >> |