|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 2: Newcastle-Luthermuir |
Maandag 1 september 2003 |
|
We hebben slecht geslapen door het ruwe geschommel van het schip en J-P heeft wakker gelegen vanwege visioenen van een omgevallen GS. 's Ochtends een rotgevoel, zeeziek? Eerst maar wat water drinken voor we gaan ontbijten (buffet a 10 euro pp). Stom idee, want dat komt er net zo hard weer uit. Toch maar witjes naar de ontbijtruimte dan, de ultieme test doorstaan: de lucht van gebakken spek is nadrukkelijk aanwezig. Hapje voor hapje voorzichtig wat yoghurt met cruesli naar binnen gelepeld. Waarom zit iedereen er zo fris bij? Bofkonten :-)
|
|
Buiten gaat het beter. We zien al de hele tijd het vasteland van Engeland aan ons voorbijtrekken. Wat ligt Hull diep weggestopt aan de Humber. Boven Scarborough schijnt een waterig zonnetje.
|
|
J-P wordt ondertussen almaar zenuwachtiger, want hij heeft zichzelf ervan overtuigd dat z'n motor omver ligt. We zijn dan ook als eerste weer bij de motoren en een zucht van verlichting klinkt als blijkt dat alle motoren nog netjes overeind staan. De GS heeft wel twee extra touwtjes gekregen, van een boordmedewerker waarschijnlijk. Hij stond dus toch niet helemaal lekker.
|
|
Off we go! Direct wat lekkere rotondes voor de kiezen om het links rijden erin te krijgen :-) Eerst een stukje doorgaande weg om vlot Newcastle uit te komen en dan nemen we de A697 noordwaarts, een gele weg op de Michelin-kaart (nr. 501). Veel "hidden dips", van die springschansen waarbij je je buik voelt zoals in de achtbaan. Aan de bomen hangen pamfletten in het kader van een imagocampagne voor de jacht. Atypische jagers. 'Dit is Anne, huisvrouw, 53 jaar, gék op jagen.'
|
|
Leuke heuvels met overal rollen hooi. Veel naaldbos ook en heidevelden. Ik probeer een kleiner weggetje te zoeken, aangezien het druk is op deze weg en er niet zo veel bochten in zitten. Helaas, mijn alternatief loopt dood en het blijkt dat sommige superkleine weggetjes niet op onze kaart staan, dus dan toch maar verder over de A697 naar Cornhill-on-Tweed.
|
 |
|
Langs de Tweed rijden we naar Kelso. De A699 naar Dryburh Abbey is feestelijk, met een fraai uitzicht op de Tweed en leuke bochtjes. Wat minder druk ook.
|
 |
|
Tussenstop in Melrose, voor een bezoek aan Melrose Abbey, een voormalig cisterciënzer klooster uit de 14e eeuw. Men zegt dat het hart van Robert the Bruce hier is begraven. Hij wilde graag op pelgrimstocht, maar omdat dat er nooit van was gekomen, had hij bepaald dat z'n hart na z'n dood naar het beloofde land gebracht moest worden. Iemand ging met het hart op pad, maar legde onderweg het loodje en het hart kwam retour... |
 |
|
We vervolgen onze weg langs de Tweed, een gele weg langs Innerleithen en Peebles. Erg mooi, maar megaveel verkeer. We sukkelen talloze leuke bochtjes door in een rij achter een Nederlandse (...) caravan. Via de A703 richting Edinburgh en daar is het even zoeken naar de juiste weg. Uiteindelijk gaan we dan toch de Firth of Forth over. Als je noordwaarts rijdt, moet je daar tol betalen, maar niet als motorrijder.
|
|
J-P is moe vanwege het slaapgebrek en wil het liefst snelweg (eigenijk dual carriageway na Perth, daar mag je maar 90, hoewel bijna iedereen 120 rijdt, geen in- en uitvoegstroken, maar directe op- en afritten en ook landbouwvoertuigen zijn hier welkom). Ik word juist van deze weg doodmoe en het lijkt net alsof J-P gaat knikkebollen. Doodeng, dus ik dirigeer 'm naar 'n tankstation. Even snacken en hij krijgt gelukkig weer goeie moed op een alternatieve route. Bij Rait gaan we eraf en al snel rijden we superkleine weggetjes met een mooi uitzicht over de Firth of Tay, de 'baai' bij Dundee en de vallei daaromheen.
|
 |
|
Qua weggetjes lijkt het hier op Luxemburg. Veel glooiende landerijen met in de verte de heuvels, af en toe bossen. Veel begroeing overal, zodat je soms niet eens kan zien welke kant de weg op gaat. Veel heuveltje op, heuveltje af en leuke bochtjes. Ik schrik nog wel regelmatig van auto's die de bocht om komen, alsof ik die aan mijn kant (links) verwacht. Toch maar liever rechts inderdaad :-)
|
|
In het dorpje Luthermuir treffen we John & Gail en hun 3 overige gasten, Oostenrijkers. De pub zit een paar huizen verderop en daar genieten we de avondmaaltijd. Daarna nog wat whisky proeven en boven de kaart van Schotland hangen en het is bedtijd.
|
| << Vorige Volgende >> |