|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 11: Rondje Applecross en Skye |
Woensdag 10 september 2003 |
| De weersvoorspelling valt toch weer mee. De B&B-houdster raadt ons aan zoveel mogelijk vandaag te gaan zien, aangezien er voor morgen regen wordt voorspeld. Wij besluiten dan ook nog een nachtje in Dornie te blijven. We staan helemaal klaar om weg te gaan als ik bij een laatste essentials-check ontdek dat mijn portemonnee weg is. Foetsie! Ik denk aan de pubtafel waar ik hem misschien heb laten liggen. Ik denk aan het kasteel en de rotsen rondom, waar we even zijn gaan zitten. J-P gaat bij de pub navraag doen, terwijl ik niet goed word. Net 200 pond gepind, ook nog flink wat euro's in de portemonnee, creditcard, paspoort, rijbewijs, de hele reutemeteut. Wat zonde van zo'n mooie dag als dat allemaal weg is. |
|
Tot mijn grote opluchting is de portemonnee echter in de pub gevonden en zit alles er nog in. Toch nog op weg dus, via de A890 om Loch Carron heen. Het meer ligt erbij als een spiegel, fenomenaal!
|
 |
 |
| De weg erlangs is van alles wat, goed asfalt met witte strepen in het midden, tot single track, met een tunneltje, reparatieplakken en -strepen. Het is vrij druk en achter een politieauto rijdt iedereen netjes 60 mijl per uur. We slaan linksaf de A896 in, richting het dorpje Lochcarron en Apllecross. |
 |
| Het dorpje Lochcarron ligt er zonovergoten bij. We tanken er en J-P koopt er antimug. Dat hadden we al bij ons, maar dat wist hij niet :-) J-P komt wat geld tekort als hij z'n kleingeld wil opmaken, maar de pomphouder zegt 'Go home' als ie dan toch maar weer papiergeld pakt. |
 |
 |
 |
|
Op naar Applecross dan. De weg is steil, veel vanaf 10%, en single track. Veel schapen, langs en soms ook op de weg. De weg naar boven wordt steeds smaller. We krijgen steeds meer zicht over de watervlakten van Loch Carron en de Inner Sound achter ons, terwijl voor ons de Beinn Bhan opdoemt. Een bizarre gewaarwording, die moeilijk te omschrijven is. De hoofdrolspelers, de verschillende grote heuvels hier, eisen afwisselend hun rol op, afhankelijk van de richting waarin je rijdt. Alles lijkt te verschuiven als het decor op een toneel naarmate je doorrijdt. |
 |
 |
 |
 |
 |
| Vier vrij krappe haarspelden, maar je kunt ruim van tevoren zien of je tegenliggers hebt. Bovenop is het even bewolkt en meteen erg kil, beetje een bog, vochtig en veel midges. Een vriendelijke Canadese spreekt ons aan en vraagt naar onze motoren. Haar man vertelt dat ie ook graag een motor wil, liefst een GS Adventure. Zij wil het niet, te eng. Ik raad haar aan zelf te gaan rijden, omdat je dan tenminste 'in control bent'. 'In control op zo'n weggetje?? No way!'Haha. Het echtpaar is gek op de Rocky Mountains, maar vindt het hier toch ook heel bijzonder, op een andere manier |
 |
 |
|
De afdaling aan de noordkant is vrij overzichtelijk. We stoppen om te picknicken, maar vanwege de consternatie om mijn portemonnee ben ik de picknick vergeten. Gelukkig hebben we wel wat te drinken mee. Even lekker genieten van het uitzicht op Skye.
|
 |
|
We rijden door naar het noordelijkste puntje van dit schiereiland, in zwijm vallen bij het uitzicht. Naast je steeds Skye, veel blauwtinten. En aan land de paarse heide en de rotsen, magnifiek. |
 |
 |
|
Bij het uiterste noordpuntje van dit schiereiland kom je uit bij Loch Torridon, dat me aan Noorwegen doet denken, ook al ben ik daar nog nooit geweest! Het schiet maar niet op hier. Je moet veel te vaak stoppen voor alweer een schitterend uitzicht :-)
|
 |
 |
| Via heel veel kleine bochtjes slaan we voor Shieldaig rechtsaf de A896 op. Heerlijk scheuren op een pas geteerd wegdek, lichtjes naar beneden. Tot de hele weg vol staat met schapen. We wachten tot de sheepdogs alles in het gareel hebben. Triptriptrip. Ik voel letterlijk de weg trillen. Als de boer roept 'Lovely day', zeg ik dat het leek alsof die schapen van 'm de aarde deden bewegen. Dat is voor hem aanleiding om z'n beklag te doen over de beroerde kwaliteit van de weg. Hij wenst ons nog veel plezier. Dat zal vast wel lukken! |
 |
 |
|
In een dorpswinkel kopen we een nieuwe picknick. Het is een overzichtelijke winkel met alle basisbenodigdheden voor iedereen in de buurt. Het is er een drukte van belang. De een na de ander komt er wat boodschappen halen en even bijkletsen. De dichtstbijzijnde Tesco's is waarschijnlijk een halve dag rijden en in de winter wellicht niet eens bereikbaar. |
|
In de stekende zon eten we een hapje, doe ik nog wat aan navelstaren wat betreft mijn rijkunsten en gaat J-P weer voorop rijden. Hij rijdt wat harder dan ik. Dan komt de niet-zo-spreekwoordelijke vrachtwagencombinatie de hoek om op de smalle weg. J-P staat ruim op tijd stil, naast de weg, maar dan stopt de truck ook, achter een bruggetje, en J-P neemt aan dat hij dus toch eerst kan. Maar het is een misverstand, de truck gaat nu ook al rijden en op het bruggetje is het dan best krap. Er blijkt nog een steen uit te steken of zo en daar blijft de linkerkoffer achter haken, kedeng koffer. Gelukkig blijft J-P overeind. De trucker wacht nog even om te zien of alles in orde is. Ik zet de koffer in het gras en J-P komt teruggelopen. Intussen valt z'n motor om in het gras. Stond niet goed in de versnelling... It never rains... |
 |
|
Koffer is gehavend, maar met een paar ferme trappen zit die weer op z'n plaats. Langs een piepklein weggetje, veelal door het bos, rijden we naar Kyle of Lochalsh om daar de tolbrug over te gaan naar Skye. Op Skye willen we een lus rijden van deels gele weg langs de westkans en deels een rode, de A87, door het midden langs Portree en de oostkant. Met de klok mee.
|
 |
|
Vrij veel verkeer en veel dorpjes, grote wegen die alleen leuk zijn bij zeer hoge snelheden. Voor ons dus niet. Het landschap is groots, met donker gekleurde, scherp afgetekende bergen in alle vormen: pyramide-achtig, of met putjes, als bij een golfbal, en ga zo maar door.
|
 |
 |
|
Het landschap van Skye vind ik bovenal heel open en weinig intiem of besloten, heel anders dan wat we tot nog toe gezien hebben, maar vanwege de grootschaligheid van de wegen heb ik het niet zo naar m'n zin. Er zijn wel een paar kleinere weggetjes, maar de meeste daarvan lopen dood. Snel terug naar de Dornie dus.
|
 |
|
Terug naar de B&B, met nog een terugblik op Skye Bridge. J-P kan z'n koffer verder gaan fixen.
|
| << Vorige Volgende >> |