|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 3: Dwars door het midden van Frankrijk |
18 mei 2005 |
|
's Ochtends bereiken we al vrij snel het Parc Regional du Pilat, met de
Mont Pilat. De zon doet zijn best, maar naarmate we hogerop komen, wordt
het toch wel erg koud! De verwarmde vesten gaan dus aan, alsook de
winterhandschoenen. Een en ander hadden we meegenomen voor een eventuele
route door de Alpen, maar hier komt dat alles net zo goed van pas.
Brrrrrr! Wel mooie uitzichten, met in de verte de Rhône.
|
 |
|
Na de Col des Baraques rijden we op onlangs opnieuw geteerde, smalle
wegen door de bossen, afdalend naar verstilde dalen. De enige auto die
we in een half uur etenspauze zien passeren, is die van La Poste. Wat
een rust.
|
|
In St. Agrève tanken we bij een dame die ook meubels verkoopt. Als ik
vraag 'Vous vendez des meubles?' Zegt ze, 'Oui, aussi!' Want televisies
heeft ze ook. En kookstellen! Ze kijkt haar ogen uit als ik op de motor
stap (hij ziet er ook wel erg hoog uit als hij is opgebokt), en zwaait
uitbundig als we wegrijden.
|
|
Langs een geweldig weggetje, heel smal en steil, dat een supergaaf
uitzicht geeft over L'Eyrieux, dalen we weer af. Bijna eng om de motor
hier te parkeren. Niet vergeten in z'n 1 te zetten ;-) Snap niet dat dit
geen roodgestippeld weggetje is op de Michelin-kaart. De grap is dat er
nog best veel verkeer is, naar het dorp bovenaan. En er past maar 1
auto!
|
 |
|
Verder afdalend roep ik maar keihard 'Grand Colombier eat your heart
out', want de leuke 'wenteltrap' die je daar rijdt, heb je hier ook,
maar dan nog veel en veel langer. Niet zo'n gruwelijk mooi weids
uitzicht (bij de Colombier over het Rhônedal), dat niet. Maar wel heel
erg grappig om te rijden.
|
|
Verder naar Mezilhac en de Col des Quatre Vios. Dit wordt een heel ander
gebied, met nog hogere bergen en veel rotsen. Heel duidelijk dat we de
Ardèche naderen. Geen foto's gemaakt, want de camera toont zich
weigerachtig. Jammer, want we komen op heel mooie smalle weggetjes uit
tussen de rotsen. Overal geurt de brem!!!
|
 |
|
Mijn route loopt dwars door Aubenas, maar ik schat in dat het daar nu,
tegen de avond, best wel druk zal zijn en daar heb ik even geen zin in.
We passen daarom de route aan en rijden een piepklein weggetje door het
bos, waarbij we precies tussen Largentière en Aubenas uitkomen.Vervolgens weten we bij Vogüé een
camping te vinden aan de oever van de Ardèche.
|
|
Alle gasten op de camping zitten ver weg gedoken in hun stacaravan, er
staat geen enkel tentje, maar er zijn wel heel mooie stekken met mooie
laurierhagen en uitbundig bloeiende en geurende bomen.
|
 |
|
Lekker maal
gekookt dit keer, gelukkig een stuk beter dan het vorige. Op deze
camping staan enorm veel wegwijzers. Er hoort een heel hotel bij met
enorme ontvangstruimten. Ik krijg zo het idee dat ze hier het hele jaar
door busreizen naartoe organiseren en dan dekens verkopen in de kantine
of zo. Verder heb je hier een heel mooi uitzicht hoor, dat ook ;-)
|
|
Iemand bij wie we kunnen afrekenen voor de camping is er niet. De
hoteldame was blij dat we de hele wandeling (heuvel op!) naar haar
receptie hadden gemaakt om te komen betalen, maar ze had niet eens de
tarieven, dus alles tevergeefs. Dat we naar Corsica gingen met de motor!
Quel courage!
|
| << Vorige Volgende >> |