|
| << Vorige Volgende >> |
Dag 2: Riel-les-Eaux - Mornant |
17 mei 2005 |
|
We rijden door een licht glooiend landschap waar alles in bloei staat en
we bijna niemand tegenkomen. In de dorpen meestal wel wat mensen op
straat, gelukkig, want helemaal uitgestorven is ook niet leuk
(Tsjernobyl-effect).
|
 |
 |
 |
|
Van de Champagne-streek belanden we in de Bourgogne, waar we een hele
tijd langs het Canal de Bourgogne rijden. Hoewel het een kanaal is, is
dit ook lekker bochtig. Het loopt namelijk gelijk op met een meanderend
klein riviertje, de Ouche.
|
 |
|
Het kanaal telt enorm veel kleine sluisjes en we zien verschillende
binnenvaartschepen.
|
 |
 |
|
Hoewel het hier en daar behoorlijk smal is, wordt het dus toch nog
gewoon gebruikt. We zitten hier net even ten westen van Dijon. Afzakkend
naar het zuiden nemen de hoogteverschillen toe en begint het ook aardig
warm te worden.
|
 |
 |
 |
 |
|
De bordjes van de verschillende wijndomeinen volgen elkaar in snel tempo
op. Het wordt tijd voor een wijnreis (met bestelwagen?).
|
 |
|
Op een gegeven moment is het net of de GPS-route ons over het water wil leiden, althans de Garmin stelt voor een afslag te nemen die niet bestaat (niet in droge vorm dan toch). In het prachtige Couches even keren en wachten tot de GPS vervolgens iets anders heeft berekend (dit gaat ie vanzelf doen en ik krijg even de vrees dat m'n halve route dwars door Frankrijk foetsie gaat zijn, maar dat blijkt gelukkig mee te vallen).
|
 |
|
Het mooie is, dat als je een stukje anders bent gereden dan de routekaart in de Garmin aangaf, je vrij gemakkelijk kunt zien waar je de uitgestippelde route weer kunt oppakken. In dit geval wel handig, want we moesten nu een klein stukje grote weg doen. Gelukkig zitten we snel weer op het juiste, smalle spoor.
|
 |
|
Als we tanken bij de Avis in Joncy, waar ze overigens ook bloemen en
tijdschriften verkopen, heb ik heel sterk het gevoel dat we hier eerder
geweest zijn. In 2000, met nl.motorfiets op weg naar de Auvergne waren
we al heel lang geen pomp meer tegengekomen en toen was daar opeens die
Avia. Ik zou zweren dat het deze was! Grappig.
|
 |
|
Er stopt een dame bij de pomp die ons toevoegt: 'Enjoy your holiday in
France'. Ergens heb ik toch liever dat de Fransen ons in het Frans
aanspreken hoor, maar het is wel opvallend dat dat steeds vaker niet zo
is. Kan door die Duitse motoren komen natuurlijk.
|
 |
|
Als we even stoppen om wat kledingaanpassingen te doen ivm de warmte, en ik het mooie dorpje van het pompstation (Joncy) wil fotograferen, blijkt dat de zoomlens niet naar buiten wil komen. Heeft de camera dan eindelijk genoeg van al het stofhappen? Betekent wel dat het voor vandaag een beetje ophoudt met de plaatjes.
|
|
Bij Cluny komen we midden in de stad terecht omdat ik mijn route thuis
niet goed heb nagekeken. De software vond de rondweg om het stadje maar
een omweg ;-)
|
|
Twintig kilometer verderop, als we in dit voor ons gevoel opeens wel
heel dichtbevolkte gebied (met politie met laserguns in de bosjes!) naar
een manier zoeken om de grote weg naar Maçon over te steken, komen we
per ongeluk op diezelfde weg terecht en rijden we weer helemaal terug
naar Cluny en kunnen we de weg niet af. Getver, ik stop op een parking,
even uiting geven aan m'n frustratie. Ben nu eenmaal perfectionistisch
en wil per se *leuk* rijden. Daar heb je soms geen gemak van. J-P pept
me gelukkig weer op.
|
|
Even ten zuiden van Cluny weten we dan alsnog een leuk gebied met
allerlei verschillende colletjes te bereiken. Dat is een hele strook net
even iets ten westen van de Saône met heel mooi reliëf. Waarom hebben ze
die nou eens geen leuke naam gegeven?
|
|
We dwalen (hoe is het eigenlijk mogelijk) nog even zo ver af dat we
zelfs aan de oostkant van de Saône uitkomen en al bijna in Lyon zitten
(overigens lijkt dat natuurlijk maar zo, want alle bordjes in de wijde
omgeving wijzen naar Lyon). Maar na deze aberratie krijg ik ons weer op
het bochtige pad. En naar plaatsen waar geen agenten als struikrovers in
de bosjes staan.
|
 |
|
We rijden de Col de la Luère en de Col de Malval en het rijden gaat hoe
langer hoe lekkerder. Als je 's middags al een dip hebt gehad, kun je
aan het begin van de avond soms weer ontzettend de geest krijgen, zo
blijkt maar weer. Als we na schier eindeloos onbewoond gebied (zo voelt
dat dan) een blinde bocht om komen, lopen daar 'opeens' twee ruiters op
de weg, en nog een hond ook. Blij dat er geen tegenligger kwam. Moet me
wat minder laten meeslepen door mijn enthousiasme.
|
 |
|
We rijden richting St. Symphorien sur Coise. Hier zou een camping moeten
zitten, maar die vinden we niet. De lucht ziet er heel erg dreigend uit
naar het oosten, maar die grote bui lijkt hier al gepasseerd te zijn. De
weg naar Ste. Cathérine, waar ook een camping zou moeten zitten, is nat.
Maar regenen doet het niet. Het is wel flink afgekoeld.
|
 |
|
De camping bevindt zich buiten Ste. Cathérine, vrij hoog op een heuvel.
Als we het rottige pad (nat, hobbelig en gewoonweg rottig omdat de
vermoeidheid inmiddels definitief heeft toegeslagen en ik best graag zou
willen stoppen met rijden) helemaal zijn uitgereden, blijkt de camping
helemaal nog niet open te zijn. Bah, weer terug en verder zoeken.
|
|
Terug naar het noordoosten zit er nog eentje in Mornant, onder de rook
van Lyon! De camping ligt zowat midden in het dorp en alles is er
kurkdroog. Nette plaatsen en sanitair. Tent opzetten en koken maar.
Gelukkig is de tweede meegenomen maaltijd erg lekker. Het lijkt flink te
gaan spoken, het is heel vlagerig, maar alle buiigheid trekt
uiteindelijk weg zonder Mornant te bereiken.
|
| << Vorige Volgende >> |